Συνταγές σπιτικής μαγείας

Εισαγωγή (ή πώς να διαλέξεις ακροατήριο και να μείνεις άνεργος σε 2 παραγράφους)

Μέσα σε καιρούς τόσο πεζούς και βαρετούς, στην εποχή της ζωής σε fast forward, των παντός τύπου κρίσεων, του εθισμού στον έλεγχο, της ψυχικής απομόνωσης και της παντοκρατορίας του εγώ, απλά θέλησα, να βάλω μια μεζούρα σπιτικής μαγείας…

Come on!!!δεν είναι τόσο χαλιά όσο άρχισε! Χα χα!
Ναι, μοιάζει με δελτίο ειδήσεων η παραπάνω εισαγωγή και παρά είναι σοβαρή! Αλλά μας διαβάζουν κριτικοί, ειδήμονες, γραφειοκράτες που η κατσαρόλα τους είναι πιο στεγνή από αυτό που λέμε «μαγεία» και από το μουνί γερασμένης πόρνης μετά από ένα κουραστικό οχτάωρο! Και καλό είναι να πάρουν μια ιδέα περί τίνος πρόκειται μήπως τη βγάλουν καθαροί και αυτοί (δε θα μπουν στον κόπο να ασχοληθούν με μας) και εμείς (δε θα μπούμε στον κόπο να ασχοληθούμε με αυτούς).
Ότι και αν λέει ο τίτλος, δεν έχει καμιά σχέση με συνταγές και προτάσεις, απλά χρειαζόταν κάτι πιασάρικο τέτοιου τύπου (γιατί ο κόσμος αγοράζει συνήθως βιβλία για να «βοηθήσει» τον εαυτό του, να δεχθεί υποδείξεις και συμβουλές από άλλους «σοφότερους», να απομνημονεύσει μερικές φράσεις για να το παίζει έξυπνος στα πάρτι, που αποκομμένες από το υπόλοιπο κείμενο μοιάζουν εντυπωσιακές αλλά και εντελώς άδειες, σαν κλούβιο πασχαλινό αυγό, και γενικά για λόγους που δεν έχουν καμιά σχέση με την αληθινή ουσία των βιβλίων! Κάπως έτσι οι αναγνώστες της Βίβλου έφτιαξαν θρησκείες, Σταυροφορίες, Ιερά εξέταση, πρωινό ξύπνημα την Κυριακή και κακόγουστα φαρδιά εσώρουχα, -πλατειάζω, γιούχου-) για να το πιάσει και σας το μάτι σας στο ράφι.
Τι έλεγα; Α, ναι! Μαγεία λοιπόν!
Μμμ...Δεν ξέρω πως πάει παρακάτω (αν μου το σφυρίξεις λίγο και μου πεις από τι τόνο είναι θα το βρω βέβαια!), αυτή ήταν η εισαγωγή για μια σύντομη ιστορία που δε έμελλε την αφηγηθεί ποτέ κανείς σε κανένα. Ίσως δεν είναι καλό όλες οι ιστορίες να αφηγούνται.
Κάποιες ίσως πρέπει απλά να τις βιώνεις. Όποιος ψάχνει συνταγή για "μαγεία" την πάτησε και δεν υπάρχει και η δυνατότητα να παραγγείλεις απέξω. (Θα είχε πλάκα βέβαια, μαγεία απ'όλα, μαγεία τέσσερις εποχές, στις 2 μαγείες δώρο άλλη μια, ίσης ή χαμηλότερης αξίας και ένα μπουκάλι coca-cola!).
Το μόνο που θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν είναι ότι τη μαγεία δε τη βρίσκεις, σε βρίσκει, και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθείς να στέκεσαι στο σωστό μέρος και να κάτσεις εκεί ακόμα και αν αρχίσει να βρέχει ή έρχεται φορτηγό κατά πάνω σου. Ενώ όταν τη βρεις να προσπαθήσεις να την κρατήσεις όσο μπορείς, με όλη σου τη δύναμη, και όταν φύγει να μην της ζητήσεις να έρθει πίσω γιατί όπως θα διαβεβαίωνε καθένας από τους παραπάνω εστιάτορες, μαγεία ξαναζεσταμένη δεν τρώγεται!

Ήταν κόλπο σου λέω ρε μανούλα μου!

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ!
Ωπ, τι έγινε σκιαχτήκαμε; Το ξέρω ακούγεται λίγο βαρύγδουπο, αλλά είναι καλό άμα το αγαπήσεις σαν εκείνα τα σκυλάκια τα...μολοσσός.
Κατά καιρούς (όποτε τις συμφέρει δηλαδή) εμφανίζονται γυναίκες και μιλούν για ισότητα, τα δικαιώματά τους, το ότι τις ρίχνουμε και λοιπά.
Και ερωτώ. Πας σε μια δουλειά, τα τα βιογραφικά σου, τα πτυχία, τα master, τις γλώσσες και τις συστάσεις σου. Απέναντι σου κάθετε μια δίμετρη ξανθιά με το...άρωμα της (και λίγο ύφασμα). Αν δεν είναι καμιά ιδιαίτερα υπεύθυνη θέση ,που τέτοιες δεν έχουμε στην Ελλάδα αλλιώς δε θα καταντούσαμε έτσι, πες μου ποιόν θα προτιμήσουν;
Θα μου πεις δε φταίνε οι γυναίκες, οι άντρες φταίνε που είναι λιγούρια. Άλλο αυτό. Το αποτέλεσμα μετράει.
Πριν την έξοδο:
-Σε ποιό μπαράκι θα παμε;
-Ψηλούλη πάμε στο Σομόν Μύδι έχει Champions League, θα είναι έξω όλες οι γυναίκες solo!
-Ή πάμε Κάλτσα του Πειρατή;
-Τρελός είσαι εκεί είναι ΚΨΜ!
Ερμού:
-Θα μου πάρεις το φόρεμα και τις γόβες Μήτσο, να τις βάλω το βράδυ στα μπουζούκια που έκλεισες τραπέζι;
-Ότι θέλει το μωρό μου. Να πάρω και'γώ με το bonus τις δουλειάς το νέο iPhone;
-Ρε Μήτσο ξεκόλλα, όλο βλακείες αγοράζεις!
Έγινα κατανοητός νομίζω ότι κυβερνάνε οι γυναίκες!
Δε μου το βγάζεις από το μυαλό! Βλέπεις τη Μέρκελ πως φέρνει βόλτα όλους τους κουστουμάτους.
Αλλά πως φτάσαμε ως εδώ;
Το δεύτερο κύμα Φεμινισμού έσκασε μύτη μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.
Το αρσενικό εργατικό δυναμικό είχε κατακερματιστεί. Η ολοένα αυξανόμενη εκβιομηχάνιση ήθελε προσωπικό, τα ήθη αλλάζουν και η σεξουαλικότητα δεν είναι πλέον taboo, και μεγάλες γυναικείες προσωπικότητες εμφανίζονται στις τέχνες και την πολιτική.
Και σου λεν τα αγοράκια. Κάτσε να δώσουμε λίγο Φεμινισμό, να γλιτώσουμε κρεβατομουρμούρα, να μπουν και στην εργασία, να δούμε και λίγο γάμπα (τότε), μπούτι (μετά), όλα (τώρα, και όχι ότι μας χαλάει).
Ε, και την πάτησαν!Τέλος, ναι, μας πήρε η κάτω βόλτα και φτάσαμε ως εδώ!
Ήτανε κόλπο και απέτυχε και ας το εμφανίζουν οι, κατά τα άλλα αξιαγάπητες, δεσποινίδες σαν την super κατάκτηση!
Εγώ βέβαια πάντα λέω αν θες να γίνει μια δουλειά γρήγορα βάλε έναν άντρα.
Αν θες να γίνει σίγουρα μια γυναίκα. (Για σωστά κάν'την μόνος σου)
Τουλάχιστον στις σύγχρονες χώρες η ισότητα υπάρχει και με το παραπάνω,
οπότε είναι τουλάχιστον γελοίο να μιλάμε για φεμινισμό.
Ας είμαστε ίσοι και όχι ίδιοι λοιπόν (γιατί είναι αντιαισθητικό, πως να το κάνουμε!Σαν να βάζεις το χρυσόψαρο να σου φέρνει το μπαλάκι και το σκύλο να κάνει μπουρμπουλήθρες)γιατί δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε εκτός από...μεταξύ μας!

Maradona VS God 1:1,20 X:3,1 2:4,5

Λέγεται συχνά, ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού.
Καλό...καλό, το λες στα Εξάρχεια (από Καλλιδρομίου και πάνω), στο Γκάζι (στα πιο...αποκεντρωμένα στέκια) άντε και με κανά τσίπουρο στο χέρι στα περίχωρα Ψυρρή και το παίζεις χαλαρά εναλλακτικός που είναι και τη μόδας, βγάζεις και γκόμενα (με όλο το σετ κοκάλινο γυαλί-σανδάλι-κότσο τα μαλλιά πάνω και κακόγουστη τσάντα) που είναι συνήθως και ο σκοπός τέτοιον μεγαλοστομιών ιδίως όταν οι λέξεις συνοδεύονται από σωματίδια αλκοόλης.
Το πρωί της Κυριακής που θα ανοίξει το μάτι κατά τις 12 δεν θα τρέξεις στην εκκλησία που είναι και πρωινιάτικα, (άβολος ο Θεός, όλο απαιτήσεις είναι), συν ότι είσαι εναλλακτικός και αυτά είναι δεισιδαιμονίες, απαρχαιωμένες αντιλήψεις, χειραγώγηση του λαού (εγώ θα στα λέω, χθες το βράδυ γλώσσα δεν έβαλες μέσα) και με την αυτάρεσκη ανεξαρτησία και ένα κεφάλι χάλια από το hangover, θα πας στο περίπτερο και θα πάρεις καπνό, χαρτάκια, ίσως κάνα χυμό και την...-καλημέρα BOB- -καλημέρα κύριε Καβούρη- ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ (βγαίνει σε πολλά χρωματάκια πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, ριγέ, να πηγαίνει με τις πιτζάμες)
Θα την ξεκοκαλίσεις με ευλάβεια, θα κάνεις τα τηλεφωνά σου και με τους άλλους ενορίτες θα κατηφορίσετε στο γήπεδο, όπου θα ξεσπάσει μια πρόχειρη τζιχάν ενάντια στους ετερόχρωμους άπιστους και με τα λάβαρα-πανό στο χέρι θα εισέλθετε στο "ναό" (δεν τον λέω εγώ έτσι...)
Εκεί θα ανάψουν οι καπνογόνες λαμπάδες, συνθήματα για την μπιπ-θρησκεία-θύρα (κάνει ρήμα με το 3, ότι και αν σημαίνει για τον καθένα) γεμάτα κατάνυξη και με το σφύριγμα, θα αρχίσει η λειτουργία...
Ίσως στην διάρκεια κοινωνίσεις με κανα "βρώμικο" και μπύρα, και με καθαρή ψυχή και αγαλλίαση που ο "Θεός"¨τους κούμπωσε 2 γκολάκια θα πας σπίτι εξαγνισμένος, να βάλεις τα καλα σου για το σουαρέ.
Αν η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, το ποδόσφαιρο είναι το placebo.
Ποιο το κακό θα μου πεις, ο καθένας έχει τις εξαρτίσεις του. Εγώ μαζί σου.
Ας το αναγνωρίσουμε όμως και ας μην το παίζουμε δήθεν "μοντέρνοι" και "ψαγμένοι", πέφτουν και αλλιώς οι γυναίκες (ελπίζω)
Ευλογείται!

Blog, bLog, blOg, bloG,BLOg, BLoG, BlOG, bLOG!

Υπάρχουν blog πολλών ειδών. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Άλλος γράφει τα απομνημονεύματά του, που κανείς δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί εκτός αν έχει κανένα χάρτη με κρυμμένες λύρες η υπόθεση, άλλος κράζει τη γειτόνισσα επειδή τον ενοχλεί μπουγάδα της που είναι πιο άσπρη, άλλος σχολιάζει κακεντρεχώς τούς celebrities μήπως τραβήξει λίγη μαγική σκόνη δημοσιότητας και κολλήσει πάνω στη γλίτσα του και άλλος δεν έχει φίλους να τα πει σε κάνα μπαράκι και κάθετε τικ-τοκ, τικ τοκ και τα λέει με σήματα μορς στο laptop του. Η ελευθερία του λόγου έχει παραγίνει...ε, μα πώς; Και εντάξει, η κυρα Μαρίτσα, με τη μπουγάδα της, ο μοναχικός, ο κακομοίρης και ο Mister Papa-ρια-tsi δεν ενοχλούν πολύ. Τι γίνετε όμως με αυτούς που πλασάρουν ειδήσεις ότι να' ναι, και το παίζουν δημοσιογράφοι χωρίς καμιά παιδεία, μεθοδολογία και πλήρη άγνοια της ουσίας της πληροφόρησης;
Μια πρόταση που ακούστηκε για έλεγχο και ταυτοποίηση των blogs ίσως είναι λίγο αναχρονιστική, και άκομψη.
Αλλά ένας διαχωρισμός μεταξύ υπεύθυνων ανθρώπων που δουλεύουν για την ενημέρωση και την κάλυψη γεγονότων και χαλασμένων τηλεφώνων του διαδικτύου, θα είναι αναγκαία κάποια στιγμή για να μη γίνει η έννοια του blog νεκροταφείο παραπληροφόρησης και άχρηστων-αδιάφορων-επικίνδυνων λέξεων.