Ήρθε η ώρα.
Παραμ παμ παμ παπαααααμ!
Προσπάθησα να συγκρατηθώ αλλά δεν γινόταν πλέον.
Δε γίνεται, είναι παντού! Ανοίγεις την εφημερίδα, κλείνεις την TV, κοιτάς κάτω από το κρεβάτι, ψάχνεις τις (άδειες) τσέπες σου, σηκώνεις το καπάκι τις κατσαρόλας, ψαχουλεύεις το λούτρινο αρκουδάκι και είναι ΕΚΕΙ!
Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζω το Δ.Ν.Τ! (ΔοΝηΤής όπως ευφάνταστα τόνισε κάποιος, αλλά εδώ δε λέμε κακιές λέξεις οπότε θα μείνουμε με την σημασιολογία του ότι…μας ταρακούνησε για τα καλά)
Είναι περίεργο αυτό που έχει γίνει. Ακούς παντού γι’αυτό, να το λεν με μια βδελυγμία και συνάμα με μια ευλάβεια, με μια αποστροφή και μια κρυφή ελπίδα, μια αγανάκτηση και μια στωικότητα. Ακούς για spreads, για δείκτες, για ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, για ομόλογα, για χρέη, για ΤΟ έλλειμμα, και νιώθεις μια αύρα να σε κυκλώνει. Σε αυτή τη χώρα (αυτό το…χώρο αν προτιμάτε) που ότι δηλώσεις είσαι, (όπως εργολάβος τη δεκαετία του ’80, χρηματιστής τα ’90s) στα ’00s (όχι τυχαία τα μηδενικά) είναι οοοολοι πλέον οικονομολόγοι. Άσε σου λέω! Τα παίζουν στα δάχτυλα, σε όποιο καφενείο προποτζίδικο, ντεκέ και να μπείς, ανάμεσα σε πρέφα και δηλωτή, ελληνικό και φρέντο ακούς τους απογόνους του Keynes (ποιος είναι αυτός;) να εξανίστανται για την οικονομική πολιτική της Ελλάδας, της Ευρώπης, της Γης και κανά δύο εξωγήινων πολιτισμών. (Το τελευταίο το λέει ο μπάρμπας στη γωνία, που βλέπει πολύ Χαρδαβέλα, μη δίνεται σημασία, πάμε ζαριά, ώπ, ντόρτια! σ’έπιασα).
Το ΔΝΤ λοιπόν έχει πάρει μια μυθική θέση στην καθημερινότητά μας. Ανήκει πλέον στο πάνθεον μαζί με τους Μασώνους, τη λέσχη Bilderberg και το Bohemian Club, όπου το μόνο που κουτσομπολεύει η πλειονότητα, είναι ότι δεν ξέρουμε τίνος είναι, είναι κακοί άνθρωποι και μας δυσκολεύουν τη ζωή παίρνοντας αποφάσεις για μας, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Δεν μπορείς να ρίξεις άδικο σε αυτό βέβαια. Για μένα βέβαια οι τύποι είναι ένα μάτσο φουκαράδες που δεν είχαν καλό βύσμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους έστειλαν με δυσμενή μετάθεση στους άξεστους, απολίτιστους, υπανάπτυκτους να βάλουν τάξη στο βασίλειο της εντροπίας.
Έχουν γραμμή θα μου πεις να μας πάρουν την Εθνική κυριαρχία, να μας πάρουν τα λεφτά, τα αρχαία, την Ακρόπολη, το ιμάμ μπαϊλντί από το φούρνο, το γλειφιτζούρι από το παιδάκι στο πάρκο! Όμως κάτσε τώρα! Δεν ήρθαν μόνοι τους. Και να ερχόντουσαν θα πήγαιναν σε κάποιο νησάκι να πιούν, να ξεράσουν, να πέσουν κάτω να σέρνονται και να γυρίσουν πίσω στη μιζέρια τους.
Τους κάλεσε η (παρούσα και προηγούμενη ημι-βασιλική, γιατί από πατέρα σε γιο και ανιψιό πάει το χρίσμα, και έκανε και δίδυμα ο χοντρούλης, άστα) κυβέρνηση με την αδυναμία διαχείρισης του κράτους, η κυβέρνηση που εμείς ψηφίσαμε, που μπορεί να τη βρίζουμε για τα Βατοπέδια, τη Siemens,τους υπουργούς με επιτάχυνση 9,81 m/s, και τόσα άλλα, όμως είναι η και η κυβέρνηση που μας έβαλε τον κανακάρη μας στο δημόσιο, μας νομιμοποίησε το αυθαίρετο, μας έσβησε την κλήση, έκανε τα στραβά μάτια όταν πετάγαμε τα σκουπίδια στη αυλή του γείτονα και μας άφησε στη θολούρα της γραφειοκρατίας, βολικά να φοροδιαφεύγουμε, να παίρνουμε μπουζουκοδάνεια, και να αποποιούμαστε τις ευθύνες μας για κάθε τη ανάποδο.
Οπότε ας μη βγάζουμε την ουρά μας απέξω. Μάλλον ήρθε η ώρα να σοβαρευτούμε, και να δούμε πραγματικά αν μπορούμε να μπούμε πάλι στο παιχνίδι με της δυνάμεις μας, γιατί η κάρτα «ΒΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ» δεν είναι μέσα στην τράπουλα πλέον. Και όποιος καταλάβει ότι όπως είπε και ο Ηράκλειτος, ο ίδιος δρόμος είναι ανηφόρα και κατηφόρα, θα μπορεί να πηγαίνει για καφέ και να συζητά για γυναίκες, ποδόσφαιρο, παπούτσια και τη καιρό έχει σήμερα, γιατί τα οικονομικά του θέματα θα τα έχει σκεφτεί και θα τα έχει προγραμματίσει σοβαρά και όχι ανάμεσα σε κομπολόι και ζάρι.
Αναρτήσεις
