Αναρτήσεις
Αγαπητέ Άγιε μου Βασίλη
Κάθε χρόνο σου έγραφα με μεγάλη χαρά το γράμμα μου και σου ζητούσα τα δώρα μου, όντας για όλη τη χρονιά πολύ καλό παιδί. Πέρσι φέρνοντας μου το laptop που σου ζήτησα (στο κουτί του οποίου βρήκα μια απόδειξη στο όνομα του πατέρα μου, αλλά δεν έδωσα σημασία, ίσως είναι το δώρο σου σε αυτόν να τη βάλει στη συλλογή του με τις άλλες αποδείξεις που έχει σε ένα φάκελο και μαζεύει με μανία) έπεσα στην συνήθεια των καιρών να σε googlάρω και από κεί βρήκα ένα site που το λένε wikipedia (αν και πρόσφατα, άκουσα ότι αυτοί είναι κακοί μαρτυριάρες άνθρωποι και δεν πρέπει να ακούω τι λένε), εκεί είδα μερικά πραγματάκια για σένα που μου έβαλαν ψήλους στ' αυτιά.
Οι ψύλλοι στην πορεία μεταφέρθηκαν στον κόρφο μου όταν ένα λυκειόπαιδο, από αυτά που φοράνε μαύρα ή κόκκινα ρούχα, ακούν κάτι μουσικές που κάνουν κακό (ροκ τις λένε νομίζω ή κάπως έτσι ) ενώ έχουν μούσια και μαλλιά συνήθως, καθώς σου έγραφα το γράμμα για το τι θέλω φέτος στο κενό που είχαμε προχθές, με βούτηξε από το γιακά και μου είπε "το τυρί το είδες, τι φάκα δεν την είδες";(βρωμούσε και τσιγάρο νομίζω, πάνε εκεί στις τουαλέτες) και μου αράδιασε τα παρακάτω:
-Μαγκάκο το όλο νταραβέρι με τον Άγιο Βασίλη αναγάγετε στο Μέγα Βασίλειο που ήταν ο εμπνευστής και πρωτοστάτης της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Αυτός λοιπόν βοήθησε πολύ κόσμο, αφιέρωσε τη ζωή του και την περιουσία του σε κοινωφελή έργα και ήταν πολύ αγαπητός από όλους. Εν τέλει πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379 και η παράδοση οδήγησε να γιορτάζεται με ανταλλαγή δώρων αυτή η μέρα (μαζί με όλο το χριστιανικό σούσουρο αγιοποίησης και ιστορίες για παπαδοπαίδια). Τα κάλαντα από τις Βυζαντινές καλένδες, τις πρώτες μέρες του μήνα, είναι τραγούδια παινευτικά
και με προτροπές για μεγαλοψυχία και φιλανθρωπία. Τα λέω καλά, τα εξηγώ ωραία ως εδώ;Αυτό είναι το τυρί, λίγο παλιό αλλά νόστιμο, σαν το ροκφόρ για πρωτάρηδες.
Πάμε παρακάτω σβέλτα και στη φάκα γιατί θα χτυπήσει κουδούνι.
Η όλη μυθολογία του Άγιου Βασίλη όπως μας τον μάθανε σήμερα, με όλη τη γενειάδα, την κόκκινη στολή, τα έλκηθρα, καλικάντζαρους και τα ρέστα, ξεκίνησε από μια διαφήμιση της Coca-cola
περί τα 1931. Η διαφήμιση τότε έγινε τόσο δημοφιλής που έμελλε να γίνει σήμα της δημοτικότητας της εταιρίας παγκοσμίως, και η μορφή του χοντρομπαλά γέροντα που αγαπάει τα παιδιά και φέρνει δώρα, έκατσε λουκούμι για την εμπορική προσωποποίηση
των Χριστουγέννων, ενώ μετέπειτα ήταν από τους πολύ σημαντικούς παράγοντες της γιγάντωσης της Coca-cola. Τέλος η πλάκα είναι ότι στο America που κατάγεται και υπήρχε και από το 19ο αιώνα σαν εικόνα, η ιστορική μορφή αντιστοίχως με τον "δικό μας" Μέγα Βασίλειο είναι ο Άγιος Νικόλαος, και άρα σε αυτόν βασίζεται ο Santa Claus!
Αυτά ψηλέ, δεν ξέρω τι γράφεις, αλλά κάνε τα κουμάντα σου, πάω γιατί έχουμε συνέλευση το δεκαπενταμελλές για να κάνουμε κατάληψη.
Μετά από όλα αυτά Άγιε μου Βασίλη, Νικόλα, Claus ή όπως σε λένε, δε θέλω να μου φέρεις τίποτα. Δεν ξέρω καν το κανονικό σου όνομα και μη νομίζεις ότι έβγαλες μόνος σου τα μάτια σου, φέρνοντας μου το laptop, γιατί ρώτησα και έμαθα ότι ο πατέρας μου το πλήρωσε με μια πλαστική κάρτα που έχει. Στεναχωρήθηκα που έμαθα ότι είσαι τσιράκι των Αμερικάνων (αυτό το άκουσα από έναν με ένα πράσινο αμπέχονο που παίζει σε ένα συγκρότημα, δεν ξέρω τι σημαίνει αλλά ακούγεται πολύ κακό).
Τελειώνοντας θέλω να σου πω ότι όλα αυτά τα χρόνια εσύ ό "Άϊ Βασίλης" ήσουν ο αγαπημένος μου άγιος. Δεν είσαι πια και μετά από προτροπές εκείνου του κοριτσιού με τα μαύρα ρούχα και τις χοντρές μπότες με το σίδερο μπροστά, που όταν μου μιλάει δε μπορώ να βγάλω λέξη και κοκκινίζω χωρίς λόγο, ο αγαπημένος μου θα είναι ο "Άϊ στο διάολο"
Αυτά. Σε φιλώ,
Ένας παλιός θαυμαστής.
