Review: Χρήστος Λάινας - "Η αγάπη θα λάμψει"

Κυριακή απόγευμα… Λίγο το hangover του Σαββατόβραδου, λίγο η post-Christmas μελαγχολία, λίγο ο σκύλος μου, που είχε φάει τη θήκη από την κιθάρα μου, (flight case παρακαλώ), η πνευματική μου κατάσταση ήταν σε λεπτές ισορροπίες και το στομάχι μου σε ακόμη λεπτότερες όταν κουδούνισε, μάλλον αναιδώς, το mail του Αρχισυντάκτη. Το άνοιξα με ένα μικρό φόβο ότι θα έπρεπε να κάνω κριτική σε κάποια δήθεν έντεχνη wanna be Μποφίλιου ή σε κάποιον παρατρεχάμενο του Χατζηγιάννη. Αυτή η Κυριακή δεν είχε δείξει σημάδι ελέους ως τώρα έτσι κι αλλιώς. Το όνομα του Χρήστου Λαϊνά κάτι μου έκανε, αλλά δεν έσπασα και το κεφάλι μου να θυμηθώ. (καλό είναι να μην κάνεις τον καμπόσο στον πονοκέφαλο που έχει κατασκηνώσει στο κρανίο σου…)

Η συνέχεια στο Music Corner
http://www.musiccorner.gr/?p=39885

Περί οσφρήσεως…

«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβήσει, καλοκαίρι θα μυρίσει». Θα το’χεις ακούσει από καμιά γριά που έσπρωξες διακριτικά για να πάρεις τη θέση της στην ουρά του super market ή σε κάποιο καφενείο ανάμεσα στα παππούδια που παίζουν πόκα και ρουφάν με μανία ελληνικό-διπλό-σκέτο με 3 φουσκάλες. Μια θυμοσοφία από τότε που οι παροιμίες είχαν ακόμα νόημα, και δεν ήταν απλά γραφικά κατάλοιπα για τα παιδάκια του δημοτικού, υπήρχε στα αλήθεια Φλεβάρης και εποχές, και όχι μια άχαρη εναλλαγή καιρικών φαινομένων, ενώ οι άνθρωποι μπορούσαν πραγματικά να τον μυρίσουν συνήθως!

Η συνέχεια στο Music Corner...http://www.musiccorner.gr/?p=38568