Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα: Το γυάλινο οξυζενέ ωδείο

«Έφαγα αποστείρωση χρονάκια δεκαδύο, μέσα σ’ ένα γυάλινο οξυζενέ ωδείο, κόσμος ξεχασμένος, πιάνο κλασικό παραπαμ παραπαμ παραπαμ!» Οπ, αρχίσαμε; Γεια σας λοιπόν! Σήμερα θα απαντήσουμε σε μερικά θεμελιώδη ερωτήματα που φαντάζομαι βασανίζουν την ελληνική κοινωνία και ειδικότερα την Ελληνίδα μάνα και τον Έλληνα μουσικό. Το πρώτο είναι: «Αχ δεν είναι χάρμα το εκρού σεμεδάκι πάνω στο πιάνο;» Θα έχετε παρατηρήσει φαντάζομαι ότι σε ένα μεγάλο ποσοστό ελληνικών σπιτιών υπάρχει ένα πιάνο. Η κύρια χρήση του είναι να ακουμπάμε τη φωτογραφίας της γιαγιάς και του παππού, από την εποχή που ο Λένιν ήταν πιο γνωστός από τον Λένον, να βάζουμε βάζα με λουλούδια (ψεύτικα), ή κανένα σεμεδάκι καλή ώρα. Στην περίπτωση αρμονίου (από αυτά τα δίσκαλα, με το πεντάλ και τα πολύχρωμα κουμπάκια) μπορούμε να κρεμάμε και ρούχα ή τσάντες και να αφήνουμε τα κλειδιά-κινητό-πορτοφόλι μπαίνοντας στο σπίτι. Κάπου εδώ θα πρέπει να απαντήσουμε στην πρώτη ερώτηση για να πάμε παρακάτω. ΟΧΙ ΚΩΛΟΓΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΜΑ! ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΣΕΜΕΔΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΚΟ ΜΕ ΤΑ ΚΟΛΥΒΑ! ΤΟ ΠΙΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ, ΟΧΙ ΕΠΙΠΛΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΟΧΙ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟ ΒΛΑΧΙΚΟ ΦΕΝΓΚ ΣΟΥΙ! Μετά από αυτό, μπορούμε ήρεμα και όμορφα να πάμε στην επόμενη ερώτηση που είναι: «Μα πώς βρέθηκε το πιάνο εξ αρχής εδώ;» Η συνέχεια στο Sawbiz.gr http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1901:2012-06-14-14-17-55&catid=69:2011-09-12-18-09-20&Itemid=231