Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα: Βάνει ο Ντούτσε τη στολή του

Όσο πλησιάζει το τέλος του Οκτώβρη, δε μπορώ παρά να ταξιδέψω στις μαγικές εποχές των σχολικών εορτασμών για το μεγάλο ΟΧΙ της 28ης αυτού του δύσμοιρου 10ου μήνα του χρόνου…

Υπήρχε κάτι σε αυτές τις γιορτές. Δεν είχαν την κλάψα, τα γαρύφαλλα και τα σουξεδάκια του Πολυτεχνείου, ούτε τις βλαχιές της 25ης Μαρτίου. Δεν υπήρχαν εύκολες λύσεις κοινώς και μόνο ο Λοϊζος σε ξελασπώνε λίγο…

-ΟΧΙ!
-Μα, γιατί Θανασάκη δε θέλεις να συμμετέχεις στην ορχήστρα που θα παίξει στη γιορτή;
-Μα κυρία Καρπαζοπούλου, με ποιον θα παίξουμε; Με το Γιωργάκη που ξέρει μόνο το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας και τη Φραγκοσυριανή (χωρίς την εισαγωγή) στο μπουζούκι, τη Μαρία που παίζει πιάνο μόνο αφού την έχει δείρει η μάνα της, το Βασίλη που παίζει τουμπερλέκι σε εκείνο το oriental club τα Σάββατα κρυφά από τον πατέρα του ή με το Νικόλα από το νομό Ηλίας;
 -Έλα τώρα τρία-τέσσερα κομμάτια είναι, θα σας οργανώσει ο καθηγητής της μουσικής και μια χαρά θα τα πάτε.
-Ποιος; Αυτός που έρχεται μια φορά το μήνα και νομίζει ότι τα μαύρα πλήκτρα στο πιάνο έχουν τέτοιο χρώμα επειδή βγάζουν πιο σκοτεινούς ήχους;
-Πρόσεχε πως μιλάς…αλλά ναι!
 -Προλαβαίνω να φάω μια αποβολή κυρία;
-Εμπρός για πρόβα!
-Μα λατρεύω την Οικιακή Οικονομία, δε μπορώ να χάνω ώρες!
-Πρόβα!

 Η συνέχεια στο Sawbiz.gr

Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα: Ένα τσούρμο μπάσταρδα emo-χίπστερ

«Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής, και να γυρίσω δίσκο, όμως θα’ρθει καιρός που κι εσύ θε να πειστείς πως έτσι δεν τη βρίσκω.» Εγώ να δεις πως δεν τη βρίσκω, μουρμούρισε ο καημένος ο κύριος Ηχολήπτας. Και αν τα παραπάνω τα έλεγε κάποιος που λεγόταν Άσημος, αυτά τα κωλόπαιδα νομίζουν ότι θα είναι οι επόμενοι Justin Bieber. Και ναι, νομίζουν ότι αυτό είναι κάτι καλό. (Please God! Ρίξε άλλο ένα σετάκι από τις κατάρες του Φαραώ, ένα τσουνάμι, δώσε στην Κορομηλά εκπομπή, ότι θες, αλλά όχι κι άλλους Bieber!!!) Και αφού έκανα αναφορές σε Άσημo, Bieber και μια γρήγορη επίκληση στα θεία να βρίσκεται, σε 8 γραμμές, συνεχίζουμε από ‘κει που το αφήσαμε. Τι λέγαμε λοιπόν; Α, ναι, άναρθρος αναστεναγμός ελέους από ηχολήπτη. Αυτό θα έχει πλάκα… Η 18χρονη πιτσιρικαρία με τις φράντζες, τα φρεντοτσίνο και τα διάφορα i-γκατζετάκια την έπεσε στον καναπέ με βάρος «μη βροντοχτυπάς τις χάντρες η δουλειά κάνει τους άντρες». Ρε τι γίνεται με αυτά τα παιδιά σήμερα; Πρέπει να γεννιούνται κουρασμένα! Έβαλαν τα πόδια στο τραπέζι και άρχισαν να πληκτρολογούν με μανία στα μαραφέτια τους, χωρίς πολλές πολλές κουβέντες. Τουλάχιστον κάνουν λίγο ησυχία. Στην ηλικία τους ο Mick Jagger θα είχε πηδήξει ήδη την καφετιέρα και θα είχε πιει ότι ξεχασμένη κολόνια έβρισκε στο μπάνιο. Ήρθαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν ένα κομμάτι «τρελό, τα σπάει, γαμεί» που θα τους ανεβάσει στο stardome των Fall out Boy και των Jonas Brothers. Σιγουράκι. Έχουν και ένα φίλο, που ξέρει τον κηπουρό, του γείτονα, του μάνατζερ που τρέχει τις Μέλισσες, οπότε παίζουν και «κονέ». Μια χαρά. Ο κύριος Ηχολήπτας αναρωτιέται για μια στιγμή που τον βρήκαν και γιατί, αλλά θυμάται το τελευταίο τηλεφώνημα ενός καθυστερημένου υπαλλήλου από την τράπεζα για τις καθυστερημένες δόσεις του δανείου και σφίγγει τα δόντια. Για μια στιγμή περιεργάζεται τα όργανα του συγκροτήματος και είναι σίγουρος ότι τα κινητά τους κοστίζουν σίγουρα πολύ περισσότερο από τις κιθάρες τους. Καθόλου καλό σημάδι… H συνέχεια στο Sawbiz.gr http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2266:-emo-&catid=74:2012-06-24-11-44-05&Itemid=231

Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα: Αν θες κάτι πολύ, όλο το συμπάν συνωμοτεί για να πάρεις τα...

07:30 Χτυπάει το ξυπνητήρι. Βλαστημάς την ώρα που παράτησες τη δουλειά σαν session μουσικός (στα σκυλάδικα έπαιζες ρε καραμήτρο, τι session τρομάρα σου!) για μια πιο σταθερή dayjob, που κακά τα ψέματα, σε κάνει να βαριέσαι μέχρι θανάτου. Σηκώνεσαι, φτιάχνεις καφέ, ντύνεσαι στα γρήγορα και μπαίνεις στο αμάξι. Ψαχουλεύεις στο σακάκι σου το cd, για να ακούσεις στα σάπια ηχεία του αυτοκινήτου το mix που έκανες χθες (ακούγεται χάλια και όχι, δε φταίει το «μαμίσιο» ηχοσύστημα ψηλέ). Πίνεις μια τζούρα και ορμάς στην τρέλα της Κηφισίας. Ο καφές είναι σαν λάσπη γιατί τον ζέστανες για 3η φορά. Αλλά πας στα Starbucks να πάρεις καφέ; Δεν πας, εκτός και αν αφήσεις ενέχυρο το αμάξι σου και πάρεις λεωφορείο… Η συνέχεια στο Sawbiz.gr http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2194:2012-09-26-19-28-12&catid=74:2012-06-24-11-44-05&Itemid=231