Από το Διογένη στο Ποδομπόλι Manager της πολιτικής

Κάποτε ο Διογένης είδε απαγχονισμένο σε ελιά έναν δωροδοκημένο και διεφθαρμένο πολιτικό και είπε:
«Είθε όλα τα δέντρα να έκαμναν τέτοιους καρπούς…»

Μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια λοιπόν αυτά τα δέντρα μάλλον δε φύτρωσαν ποτέ. Δε μιλάω για τον λαϊκισμό του «όλοι θέλουν κρέμασμα», ούτε για την κυριολεξία του θέματος. Απλά μάλλον αντί να επιλέγουμε εμείς πολιτικούς, φτάσαμε να μας επιλέγουν αυτοί, με ότι συνεπάγεται αυτό στον κατακερματισμό του αισθήματος ευθύνης και της ανιδιοτέλειας.

Για να παραφράσω μια διαφήμιση, όταν η «κλεψιά έγινε μαγκιά» λοιπόν, κάπου εκεί στο τάχαμου-τάχαμου, τα παπατζιλίκια και το ότι φέρει ο courier, η μπάλα χάθηκε και τώρα αυτό που θεωρούμε πολιτικό περιβάλλον είναι σαν ματς τοπικού πρωταθλήματος που σκάνε βαρελότα γύρο από τη μπάλα και οι παίκτες και από τις δύο ομάδες κάθονται και την κοιτάνε περιμένοντας να σκάσουν για να συνεχίσουν.

Είναι πλέον της μόδας ο κάθε πολιτικός-παράταξη να χαράσει την στρατηγική του, με γνώμονα τι πουλάει πιο πολύ, και έτσι βλέπουμε διάφορα τραγελαφικά τύπου η Νέα Δημοκρατία να βγάζει αντιμνημονικά μανιφέστα, μεσοτοιχία με το ΚΚΕ και τον Καρατζαφέρη να απλώνει στο ίδιο σύρμα τα άπλυτα του με το ΠΑΣΟΚ..

Ένα άλλο που δεν κατάλαβα ποτέ.
Τι σόι δημοκρατία είναι ένα κόμμα να διαγράφει όποιον βουλευτή δεν ακολουθεί την κεντρική γραμμή του. Αν είναι οι βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες και ανά επικράτεια, να είναι ακούνητα, αμίλητα στρατιωτάκια και απλά το αριθμητικό απόθεμα σε ψηφοφορίες των προσταγών της διοίκησης της παράταξης, γιατί δεν κλείνουν την Βουλή και να παίζουν οι Αρχηγοί τα νομοσχέδια σε κάτι σαν το Football Manager προσαρμοσμένο στα πολιτικά δεδομένα, τι μας χρειάζονται; Αφού και αυτούς του μας πασάρουν να ψηφίσουμε δεν τους υπολογίζουν.

Αν ξαναγράψω για πολιτική να μου καεί το laptop!
Adios!

Λίγη απλή αριθμητική και η παρωδία της δημοκρατίας

Ναι, καλά καταλάβατε θα χαραμίσω μερικά kilobytes στον server του πάντα φιλόξενου blogspot για τις εκλογές που μας ζάλισαν αυτές τις μέρες, και θα μας ζαλίσουν ακόμα μέχρι να τελειώσει αυτό το πανηγυράκι την άλλη Κυριακή.
Είχα σκοπό να γράψω κάτι πιο φαντεζί και χαλαρό με την βαρύγδουπη ελαφρότητα που με διακρίνει, αλλά το βράδυ μερικοί αριθμοί τριγυρνούσαν στο μυαλό μου και μια υποψία ότι με έπιασαν κορόιδο…
Πέρα από την όλη πλάκα, που όλες οι παρατάξεις βγήκαν και δήλωσαν κερδισμένες,(είναι σουρεαλιστικό αν μη τι άλλο, μπορεί να βγάζουν τα αποτελέσματα με κάποια μη γραμμική άλγεβρα δικής τους επινόησης ίσως, ή να τα ερμηνεύουν σε φανταστικούς –φαντασιόπληκτους;-αριθμούς, δεν ξέρω!) και από την τεράστια αποχή που είναι και η αιτία να πιάσω μερικά νουμεράκια για να δούμε ποιος εκλέγει λοιπόν σε αυτό το τέλειο δημοκρατικό σύστημα που εμείς λέμε ότι ανακαλύψαμε.
Πάμε λοιπόν…βγάλτε τεφτέρια και κομπιουτεράκια και ας πιάσουμε την πολυτάραχη Αττική σαν παράδειγμα!
Η Αττική στην τελευταία απογραφή του 2001 είχε 3.761.810 κατοίκους ενώ 2.580.962 ήταν οι γραμμένοι ψηφοφόροι σε αυτές τις εκλογές. Πολύ συντηρητικά, μπορούμε να πούμε ότι σήμερα υπολογίζονται στους 5.200.000 οι κάτοικοι περιλαμβάνοντας τους μετανάστες, τα παιδιά, και όσους ψηφίζουν σε άλλες περιφέρειες. Αλλά στο κάτω κάτω αφού ζουν στην Αττική, δεν τους αφορά και δεν έχει συνέπειες στη ζωή τους το ποιος θα είναι «ανώτατος άρχων» στον τόπο τους;
Ο κ. Σγουρός που φαίνεται ότι θα πάρει εν τέλει το χρίσμα, έχει (τελικά αποτελέσματα μέχρι αυτήν την ώρα που λέει και το Alter) 320.581 ψήφους με ενσωμάτωση (οι ψήφοι που έχουν καταμετρηθεί) 96,64% άρα μπορούμε να πούμε ότι στο τέλος θα έχει, με μια απλή αναγωγή περί τις 331.727.
Μπράβο μας…ας τα βάλουμε κάτω τώρα.
Με μια απλή μέθοδο των…τριών έχουμε ότι ο πιθανότατα μελλοντικός περιφερειάρχης συγκέντρωσε το 12,8% των ψηφοφόρων και το 6,37% των κατοίκων!
Το δεύτερο ποσοστό, ας το αφήσουμε στην άκρη αφού δεν είναι ιδιαίτερα δόκιμο, μα όμως για κάτσε λίγο!12,8%; Από όσους ψηφίζουν στην Αττική μόνο 12 και εκείνος ο μπασμένος που κάθετε με το πράσινο σημαιάκι ξεχασμένος από άλλη εποχή, στους εκατό τον επέλεξαν και παρόλα αυτά θα έχει το δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις για όλους; Ενώ αν πετάς πέτρες στο Σύνταγμα θα χρειαστείς καμιά 15αριά για να πετύχεις έναν που τον ψήφισε, και όμως για 4 χρόνια θα έχει στα χέρια του την εξουσία; Αυτή ήταν η δημοκρατία που μας κληροδότησαν;
Δεν ξέρω αν φταιν να κόμματα, τα πρόσωπα, ο μπαμπουίνος που δείχνει τα απόκρυφά του, οι πολιτικές, η υφιστάμενη κατάσταση, ο σκύλος του γείτονα που γαυγίζει το βράδυ, η τρόικα, τα μπαγιάτικα κεφτεδάκια που έφαγες χθες, ή η θεία Μαρία με το Αλτσχάιμερ αλλά η δημοκρατία που ξέραμε από το σχολείο και την ιστορία έχει γίνει απλά ένα happening στα χέρια όσων έχουν μεγαλομανίες και προσωπικά μικροσυμφέροντα και τίποτα άλλο. Δεν αδικώ όσους απέχουν και απλά συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς να δίνουν δεκάρα για όλα αυτά. Αν στην αρχαία Αθήνα ήταν μέγιστο αμάρτημα να μην συμμετέχεις και να μην ενδιαφέρεσαι για την πολιτική, τώρα ισχύει το αντίθετο. Και φταίμε όλοι γι’αυτό. Φταιν οι μεγαλότιμοι σωτήρες του έθνους, την περιφέρειας, της πόλης, της γειτονιάς και φταίμε και μείς που ξεπουλήσαμε την ψήφο μας για ευκαιριακά ρουσφέτια και βολέματα, Με τις υγείες μας…