Από το Διογένη στο Ποδομπόλι Manager της πολιτικής

Κάποτε ο Διογένης είδε απαγχονισμένο σε ελιά έναν δωροδοκημένο και διεφθαρμένο πολιτικό και είπε:
«Είθε όλα τα δέντρα να έκαμναν τέτοιους καρπούς…»

Μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια λοιπόν αυτά τα δέντρα μάλλον δε φύτρωσαν ποτέ. Δε μιλάω για τον λαϊκισμό του «όλοι θέλουν κρέμασμα», ούτε για την κυριολεξία του θέματος. Απλά μάλλον αντί να επιλέγουμε εμείς πολιτικούς, φτάσαμε να μας επιλέγουν αυτοί, με ότι συνεπάγεται αυτό στον κατακερματισμό του αισθήματος ευθύνης και της ανιδιοτέλειας.

Για να παραφράσω μια διαφήμιση, όταν η «κλεψιά έγινε μαγκιά» λοιπόν, κάπου εκεί στο τάχαμου-τάχαμου, τα παπατζιλίκια και το ότι φέρει ο courier, η μπάλα χάθηκε και τώρα αυτό που θεωρούμε πολιτικό περιβάλλον είναι σαν ματς τοπικού πρωταθλήματος που σκάνε βαρελότα γύρο από τη μπάλα και οι παίκτες και από τις δύο ομάδες κάθονται και την κοιτάνε περιμένοντας να σκάσουν για να συνεχίσουν.

Είναι πλέον της μόδας ο κάθε πολιτικός-παράταξη να χαράσει την στρατηγική του, με γνώμονα τι πουλάει πιο πολύ, και έτσι βλέπουμε διάφορα τραγελαφικά τύπου η Νέα Δημοκρατία να βγάζει αντιμνημονικά μανιφέστα, μεσοτοιχία με το ΚΚΕ και τον Καρατζαφέρη να απλώνει στο ίδιο σύρμα τα άπλυτα του με το ΠΑΣΟΚ..

Ένα άλλο που δεν κατάλαβα ποτέ.
Τι σόι δημοκρατία είναι ένα κόμμα να διαγράφει όποιον βουλευτή δεν ακολουθεί την κεντρική γραμμή του. Αν είναι οι βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες και ανά επικράτεια, να είναι ακούνητα, αμίλητα στρατιωτάκια και απλά το αριθμητικό απόθεμα σε ψηφοφορίες των προσταγών της διοίκησης της παράταξης, γιατί δεν κλείνουν την Βουλή και να παίζουν οι Αρχηγοί τα νομοσχέδια σε κάτι σαν το Football Manager προσαρμοσμένο στα πολιτικά δεδομένα, τι μας χρειάζονται; Αφού και αυτούς του μας πασάρουν να ψηφίσουμε δεν τους υπολογίζουν.

Αν ξαναγράψω για πολιτική να μου καεί το laptop!
Adios!