Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα: O άσχετος που ακούει απ'όλα και έχει 100ΤΒ τραγούδια

Τέλος των 90’s αρχή ‘00s, κάπου στο Μοναστηράκι. Περπάτημα αφηρημένο. Κακόγουστα ακουστικά με αφρολέξ και μεταλλικό λαμάκι. Tο compact disc player, φουσκώνει το τσαντάκι μπανάνα με τον Fido Dido. Σβάρνα όλα τα «μεταχειρισμενάδικα» της Ηφαίστου. Ψάχνουμε cd από δεύτερο χέρι, ξεφυλλίζουμε booklets, κοιτάμε από κάτω για γρατζουνιές, παζαρεύουμε και λίγο, με τον τύπο που φοράει ένα χιλιοπλυμένο μπλουζάκι Rush. Ο πιο «ψαγμένος» της παρέας κατεβαίνει σκαλάκια και χώνεται σε μυστήριες στοές στην αναζήτηση κάποιου Holy Grail σε μορφή βινυλίου. Στο γυρισμό ένα γρήγορο πέρασμα από τα Metropolis και τις νεόκοπες προσφορές των 6.40euro. Επιστροφή στο σπίτι με μια τσάντα που έχει 2-3 CD. Ιερή ώρα ακρόασης. Το σώμα μπαίνει σε κατάσταση «screen saver» και όλη η προσοχή επικεντρώνεται στα δύο ηχεία που με κοιτάν κατάματα. Η μόνη κίνηση που με ξεχωρίζει από τους νεκρούς είναι η αλλαγή σελίδας στο βιβλιαράκι, ακολουθώντας τους στίχους, εξακριβώνοντας ποιος έκανε την παραγωγή, τη μίξη, το master, ποιος έφτιαχνε τσάι, ποιος άλλαζε «ταινία», ποιος σχεδίασε το εξώφυλλο και ποιος έβγαλε τις φωτογραφίες. Σε ποιόν ανήκει κάθε κομμάτι και ποιόν ευχαριστεί ο καθένας. Αυτοί οι 2-3 δίσκοι θα έπαιζαν με αργές εναλλαγές για τον υπόλοιπο μήνα, μέχρι στο τέλος του να ανανεωθεί το χαρτζιλίκι-καύσιμο για την επόμενη εκστρατεία στα άδυτα των δισκάδικων. Στην πορεία θα είχα μάθει απέξω τους στίχους για χαρούμενο sing along, θα μπορούσα να μιμηθώ το epic solo με επιτυχία που θα μου εξασφάλιζε παγκόσμιο ρεκόρ στο Guitar Hero game που έμελε να βγει μερικά χρόνια αργότερα και θα μπορούσα να διαφωνώ μέχρι να βραχνιάσω με τον εξυπνάκια που νομίζει ότι οι Dream Theater ανακάλυψαν το progressive rock (μα τι στόκος θεέ μου!). Η συνέχεια στο Sawbiz.gr http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1845:-o-100-&catid=69:2011-09-12-18-09-20&Itemid=231

Μην Πυροβολείτε Τον Πιανίστα : O άρπα-κόλα πιτσιρικάς με το Reason του...

Χούα! Που θα’λεγε και ο Αλ Πατσίνο μες τη στραβωμάρα του στο «Άρωμα γυναίκας». Χαίρεται, γεια σας, καλωσήρθατε! Αυτή είναι η πρώτη απόπειρα της στήλης «Μην πυροβολείτε τον πιανίστα», στην οποία κάθε 15 μέρες θέματα που σας απασχολούν, που δεν ξέρετε ακόμα ότι σας απασχολούν ή που τα αποτελέσματα τους μας επηρεάζουν, θα θίγονται, θα διακωμωδούνται και θα αναλύονται πάντα με άξονα τη μουσική και ότι την περιβάλει. Στο πρώτο αυτό άρθρο θα τα βάλω με τον πιτσιρικά που έχει κατεβάσει το Reason, το FL Studio ή κάτι παρόμοιο, δεν έχει ιδέα από μουσική, δεν έχει και πολύ όρεξη να κάνει κάτι γι’αυτό (ούτε καν να κόψει την premium συνδρομή στο Youporn για να αγοράσει μια κάρτα ήχου ή μια κιθάρα της προκοπής), και είναι πεπεισμένος ότι είναι ο επόμενος Jean Michel Jarre (πραγματικά ακόμα και ο πρώτος ήταν χάλια), David Townsend (respect) ή Νατάσσα Μποφίλιου, ανάλογα με το σε ποιο όροφο του παλιού Metropolis άφηνε ο καθένας τους τα λεφτά του. (για τη Μποφίλιου τα άφηναν στο φανάρι της Πατησίων σε γυφτάκια που πουλάνε χαρτομάντιλα…). Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή! Doc Brown, let’s go back to the future! Η συνέχεια στο sawbiz.gr http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1775%3A-o-reason-&catid=69%3A2011-09-12-18-09-20&Itemid=231

Review: Fliptopbox - "Anxiety's Manifest"

Βροχερό απόγευμα…δε λέει να πιάσει άνοιξη με τίποτα. Ξεσκονίζω το στερεοφωνικό μου που από τότε που τα mp3 έγιναν επιδημία και τα τραγούδια μου τα στέλνουν να τα ακούσω στο YouTube (ενώ το iTunes genius ξέρει από πριν ποια θα μου αρέσουν), όλο και πιο σπάνια έχει τη χαρά να ρίξει την παλιομοδίτικη ακτίνα του σε κάποιο δίσκο, που όπως παλιά θα τον ακούσω όλο και θα χαζεύω τους στίχους και τα credits. Τους Fliptop Box τους ξέρετε. Απ’ τις σταθερές φιγούρες της alternative αγγλόφωνης αθηναϊκής σκηνής όλα αυτά τα χρόνια και με γεμάτη παρουσία σε live στα…γνωστά στέκια και όχι μόνο. Έπεσε λοιπόν στα χέρια μου ο καινούργιος τους δίσκος, με μια ηλεκτρισμένη πεταλούδα και ένα μαύρο μπουκαλάκι στο εξώφυλλο, που νομίζεις ότι έχει μέσα κάποιο μυστήριο ελιξίριο που σου χαρίζει αιώνια ζωή, μα πουλάει την ψυχή σου στον διάβολο. (Κάποιος κυνικός τύπος θα έλεγε ότι μοιάζει και με συσκευασία από Dunlop λιπαντικό κιθάρας, but not me …). Μου κίνησε την περιέργεια οφείλω να πω και το γεγονός ότι μου ήταν γνώριμοι συναυλιακά, και το ότι δεν είχα ακούσει ξανά ολοκληρωμένη δουλειά τους απλά αύξησε την όρεξη μου να πατήσω το play... Η συνέχεια στο Sawbiz.gr http://www.sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1725%3Afliptop-box-anxietys-manifest-self-released-2012&catid=65%3Aalbum-reviews&Itemid=28&fb_source=message