Τέλος των 90’s αρχή ‘00s, κάπου στο Μοναστηράκι.
Περπάτημα αφηρημένο. Κακόγουστα ακουστικά με αφρολέξ και μεταλλικό λαμάκι.
Tο compact disc player, φουσκώνει το τσαντάκι μπανάνα με τον Fido Dido. Σβάρνα όλα τα «μεταχειρισμενάδικα» της Ηφαίστου. Ψάχνουμε cd από δεύτερο χέρι, ξεφυλλίζουμε booklets, κοιτάμε από κάτω για γρατζουνιές, παζαρεύουμε και λίγο, με τον τύπο που φοράει ένα χιλιοπλυμένο μπλουζάκι Rush. Ο πιο «ψαγμένος» της παρέας κατεβαίνει σκαλάκια και χώνεται σε μυστήριες στοές στην αναζήτηση κάποιου Holy Grail σε μορφή βινυλίου. Στο γυρισμό ένα γρήγορο πέρασμα από τα Metropolis και τις νεόκοπες προσφορές των 6.40euro.
Επιστροφή στο σπίτι με μια τσάντα που έχει 2-3 CD. Ιερή ώρα ακρόασης. Το σώμα μπαίνει σε κατάσταση «screen saver» και όλη η προσοχή επικεντρώνεται στα δύο ηχεία που με κοιτάν κατάματα. Η μόνη κίνηση που με ξεχωρίζει από τους νεκρούς είναι η αλλαγή σελίδας στο βιβλιαράκι, ακολουθώντας τους στίχους, εξακριβώνοντας ποιος έκανε την παραγωγή, τη μίξη, το master, ποιος έφτιαχνε τσάι, ποιος άλλαζε «ταινία», ποιος σχεδίασε το εξώφυλλο και ποιος έβγαλε τις φωτογραφίες. Σε ποιόν ανήκει κάθε κομμάτι και ποιόν ευχαριστεί ο καθένας.
Αυτοί οι 2-3 δίσκοι θα έπαιζαν με αργές εναλλαγές για τον υπόλοιπο μήνα, μέχρι στο τέλος του να ανανεωθεί το χαρτζιλίκι-καύσιμο για την επόμενη εκστρατεία στα άδυτα των δισκάδικων. Στην πορεία θα είχα μάθει απέξω τους στίχους για χαρούμενο sing along, θα μπορούσα να μιμηθώ το epic solo με επιτυχία που θα μου εξασφάλιζε παγκόσμιο ρεκόρ στο Guitar Hero game που έμελε να βγει μερικά χρόνια αργότερα και θα μπορούσα να διαφωνώ μέχρι να βραχνιάσω με τον εξυπνάκια που νομίζει ότι οι Dream Theater ανακάλυψαν το progressive rock (μα τι στόκος θεέ μου!).
Η συνέχεια στο Sawbiz.gr
http://sawbiz.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1845:-o-100-&catid=69:2011-09-12-18-09-20&Itemid=231
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου