Η ζέμπρα είναι μαύρη με άσπρες ρίγες;Ή άσπρη με μαύρες ρίγες; (Ψυχολογία των φύλλων στη χύτρα, μαζί με ψιλοκομμένη συλλογιστική μπεκρή)

Είναι γραφτό άντρες και γυναίκες να μη συνεννοούνται!
Το έκανε έτσι ο θεούλης για να σπάει πλάκα, δεν εξηγείται αλλιώς.
Άσε που έχει γίνει τόοοοσο περίπλοκο και μυστήριο το θέμα, που η δομή Ε8 πρέπει να ήταν πιο ξεκούραστη για τους μαθηματικούς!(Δεν είναι τυχαίο βέβαια και ότι οι περισσότεροι δεν τα πάνε καλά με τις γυναίκες!)
Το μεγάλο σφάλμα στην όλη υπόθεση είναι ότι νομίζουμε ότι πρέπει να φαινόμαστε ωραίοι, ευγενικοί, ρομαντικοί και εκλεπτυσμένοι γνωρίζοντας μια γυναίκα για να τη ρίξουμε. Εκεί αρχίζει το κακό. Και πλάθει το δύσμοιρο κοριτσάκι, πρίγκιπες και κάστρα και ιστορίες και ξυπνάει μια μέρα, που ο μεγαλειότατος έχει κοιλούμπα, βλέπει όλη μέρα μπάλα στον καναπέ με μπύρες και φωνάζει «Γυναίκα τι θα φάμε», ενώ ενίοτε πηδάει και τη γραμματέα, τα τρώει στο καζίνο και ξεχνάει την επέτειο. Ενώ άμα είσαι καθίκι από την αρχή τα πράγματα είναι πιο απλά.
Ξέρει που βαδίζει και η άλλη, και μετά μόνο καλύτερα μπορούν να είναι τα πράγματα! Συν ότι ίσως εκτιμήσει λίγη ειλικρίνεια περισσότερο από φαντεζί ατάκες που διάβασες στο Men’s Health και το τούμπανο αμάξι του μπαμπά.
Θα μου πεις, ρίχνεις το ποσοστό επιτυχίας, και στο κάτω κάτω αυτά θέλουν και οι γυναίκες. Ε, τότε πάσο. Άραξε εκεί κολλητέ. Ο καθένας παίρνει ότι του αξίζει, μόνο μη γκρινιάζεις, εσύ το έστησες έτσι το κόλπο!
Ένα άλλο αγκάθι, είναι όλο αυτό το παιχνιδάκι, που έχει την πλάκα του δε λέω, αλλά καταντάει κουραστικό! Να μην της δείξω ότι μ’αρέσει, να την αφήσω να «ψηθεί» κανα 2 μέρες, να μην τον πάρω τηλέφωνο πρώτη, να μη με νομίζει «εύκολη», και ένα σωρό «Δεν» και «Μην» που είναι τόσο περιττά και αναχρονιστικά, όπως εκείνα τα πρωτόγονα iPad που κατέβασε ο Μωυσής από το νταμάρι με OS Θεός V 1.2 updated.
Παρατήστε το κρυφτούλι εξυπνοπούλια, και ρίξτε το στο κυνηγιτό, γιατί στο τέλος συνήθως όλοι είναι ερωτευμένοι με κάποιον που είναι ερωτευμένος με κάποιον άλλο, που είναι ερωτευμένος με κάποιον άλλο και όλοι μαζί είναι δυστυχισμένοι και γκρινιάριδες!
Αλλά μια στο τόσο, ιδιαιτέρως σπάνια, συναντάμε και κάτι ανθρώπους που όπως και να το κάνουμε είναι σαν να είμαστε από την ίδια τσίχλα και απλά να έχουμε κολλήσει σε διαφορετικά παπούτσια, καβαλάμε την ίδια τραμπάλα, και ξεφλουδίζουμε το ίδιο σαγκουίνι! Μπορεί στο τέλος του έργου να είναι αέρας κοπανιστός η υπόθεση, αλλά μπορεί κιόλας να σε βαρέσει με το σκερπάνι το Κάρμα σου στο σβέρκο και όταν ξυπνήσεις από τη ζαλούρα να μην είσαι ο ίδιος, αλλά να έχει φυτρώσει ένα ηλίθιο μόνιμο χαμογελάκι που δε θα είναι από μπότοξ. Εκεί δεν υπάρχουν by the book τακτικές, ούτε το cosmopolitan έχει τη λύση (το cocktail ίσως να την έχει, αλλά για το περιοδικό ούτε λόγος.) Δεν υπάρχουν συμβουλές κοροΐδα! Κάντε ότι χειρότερο και ότι καλύτερο μπορείτε και αν δε σας καταβρέξει με το Cosmopolitan στείλτε μου πρόσκληση και καλά στέφανα (κοροΐδα!)